فیزیک گناباد (یادی از یک سفر)

میخواستم امروز در مورد مادر بنویسم اما نوشته ها از ذهنم می گریزند در مقام مادر چی می تونم بگم وقتی این فرشته چنان زندگیش را به پای ما ریخته که گاهی این همه خوبی را وظیفه مادریش تلقی می کنیم وقتی سهم او از خوشبختی های ما دغدغه است وقتی سهم خود از فرزندی ما را به ما می بخشد و می گوید شما خوش باشید هر کجا باشید برای من بسه. پس سهم تو چی مادر؟!!!!! پس پاسخ شب زنده داریهایت را کی بدهم؟!!!! کی جبران چشمهای نگرانت را بکنم؟ کجا پاسخگوی اشکهای دم جداییمان باشم؟

 فقط می تونم بگم تو همون فرشته ای هستی که بالهایت را فرش راه فرزند کرده ای تا او بی توجه به زیر پایش به سمت آرزوهایش برود و تو را پشت سر دعاگوی خودش بگذارد خدا پاسخت را بدهد وگرنه دست خالی من کجا و جبران دنیا دنیا مهری که به پایم ریختی